سائل و سینه زنی، سیب، سحر، سوره ی فجر

سوز     دل    بهر    عزا ی    تو   دمادم    داریم

هفت    سین    کرمت    جور     همیشه    آقا

ما فقط   یک   "  سفر  کرببلا  "  کم   داریم

******************

امام صادق(ع) به نقل از آباي گرامي شان در روايتي همه فهم، فرمودند: «مَا مِنْ يوْمٍ يأْتِي عَلَى ابْنِ آدَمَ إِلَّا قَالَ لَهُ ذَلِکَ الْيوْمُ يا ابْنَ آدَمَ أَنَا يوْمٌ جَدِيدٌ»، هيچ روزي نيست که بر فرزند آدم وارد مي‏شود مگر اينکه آن روز به او مي‎گويد: من براي تو روزي نو و جديد هستم! «أَنَا يوْمٌ جَدِيدٌ»، من نوروزم! من براي تو روز نويي هستم! «وَ أَنَا عَلَيکَ شَهِيدٌ»، و من، يعني زمان، نسبت به تو گواهي دهنده هستم! «فَافْعَلْ فِي خَيراً»، در من عمل خير انجام بده،«وَ اعْمَلْ فِي خَيراً أَشْهَدْ لَکَ يوْمَ الْقِيامَةِ فَإِنَّکَ لَنْ تَرَانِي بَعْدَهَا أَبَداً»،  من در روز قيامت نسبت به اعمال تو شهادت مي‎دهم و تو بعد از اين هيچ‏گاه مرا نخواهي ديد مگر در روز قيامت.

آيا سزاوار نيست که انسان هنگامي که لحظات آخر سالش فرا مي‎رسد اين‎طور فکر کند؟ يک سال بر ما گذشت! به عبارت ديگر بخشي از هستي ما رفت و هيچ‏گاه به ما برنخواهد گشت مگر در روز قيامت که اين قطعه از هستي ما آن‏گاه به ما باز مي‏گردد که نموداري از کردار گذشته‏مان در اين سال را به ما نشان مي‏دهد. همان طور که علي(عليه‎السلام) فرمود خوب است انسان بنشيند و در اين باب فکر کند در سالي که گذشت و به اتمام رسيد چه کردم؟ آيا به ياد خدا بودم؟ آيا او را ستايش کردم؟ آيا گرفتاري برادر مؤمنم را رفع کردم؟ آيا حاجتي از او برآورده کردم؟ آيا در غيابش مراقب بودم تا حيثيتش را حفظ کنم؟ آيا در اين سال به وظايف برادري و اسلامي خود نسبت به دوستاني که از دست دادم عمل کردم؟ آيا حال بستگان آنها را جويا شدم؟ ولو اينکه به حسب ظاهر از آنها دل‎جويي کنم؟

                                                                   (از سخنان آيت‌الله مجتبي تهراني)