حضرت امیرـ عليه السلام ـ در خطبه‌اي از نهج‌البلاغه مي‌فرمايند:

به من خبر رسيده که مردي از لشکر شام، به خانه زني مسلمان و زني غير مسلمان که در سايه حکومت اسلام بوده، وارد شده و خلخال و دستبند و گردبند و گوشواره‌هاي او را به غارت برده، در حالي‌ که هيچ وسيله‌اي براي دفاع، جز گريه و التماس کردن نداشته‌اند. لشکريان شام با غنيمت فراوان رفتند بدون اينکه حتي يک نفر آنان زخمي بردارد يا قطره خوني از او ريخته شود. اگر براي اين حادثه تلخ، مسلماني از روي تأسف بميرد، ملامت نخواهد شد و از نظر من سزاوار است...اين‌گونه معصيت خدا مي‌شود و شما رضايت مي‌دهيد؟ (نهج البلاغه، خطبه 27 )