هیئت انصارالمهدی عجل الله تعالی فرجه

نشانه هاي ظهور امام زمان (عج)

بخش دوم

ب) نشانه های حتمی و غیر حتمی

1- نشانه های حتمی:

علایم و نشانه هایی که به طور قطع قبل از  ظهور حضرت، رخ خواهند داد و در واقع، هیچ گونه قید و شرطی در ایجاد آنها لحاظ نشده است علایم حتمی نامیده می شوند و شاید بتوان گفت که ادعای ظهور قبل از تحقق آنها کذب و دروغ است .

امام سجاد علیه السلام فرمودند:

 »ان امرالقائم حتم من الله وامر السفیانی حتم من الله ولایکون قائم الا بسفیانی«  ⁵

» ظهور قائم، از ناحیه خداوند، قطعی و خروج سفیانی نیز، از جانب خداوند قطعی است و قائمی جز با سفیانی وجود ندارد« .¹

امام صادق علیه السلام فرمود:

 »والیمانی من المحتوم«;  »[قیام] یمانی از نشانه های حتمی است«

فضل بن شاذان از ابی حمزه ثمالی نقل می کند:

»«قلت لابی جعفر خروج السفیانی من المحتوم؟ قال نعم والنداء من المحتوم وطلوع الشمس من مغربها من المحتوم واختلاف بنی العباس فی الدولة من المحتوم وقتل النفس الزکیة محتوم وخروج القائم من آل محمد محتوم« ... ⁽⁶⁾  »به امام باقر علیه السلام عرض کردم: آیا خروج سفیانی حتمی است؟ فرمودند آری، صیحه آسمانی نیز از علایم حتمی است و طلوع خورشید از مغرب حتمی است . اختلاف بین بنی عباس در رابطه با حکومت، حتمی است . کشته شدن نفس زکیه حتمی است، قیام قائم آل محمد صلی الله علیه و آله حتمی است«²،

2-  نشانه های غیر حتمی:

بعضی از نشانه های  ظهور قبل از ظهور، بطور مشروط رخ می دهند; یعنی اگر مقتضی آنها موجود و موانع مفقود باشد، تحققشان حتمی خواهد بود . در میان نشانه  ها و علایم، آنچه حتمی شمرده شده، جزء محتومیات هستند و غیر از آنها که گروه بسیاری از علایم را تشکیل می دهند جزء علایم غیر حتمی شمرده می شوند .

برخي از نشانه هاي غير حتمي كه آمده است عبارتند از:

نشانه‌های دیگری که رخ دادنشان حتمی نیست، عبارتند از: ³

• اختلاف بنی‌عباس در ریاست دنیا و زوال حکومت ایشان
• کشته شدن آخرین پادشاه بنی‌عباس به نام عبدالله.
• خورشیدگرفتگی در نیمه ماه رمضان، برخلاف عادت
• ماه‌گرفتگی در آغاز یا آخر آن ماه رمضان، برخلاف عادت
• خروج مردی از قزوین که همنام یکی از پیامبران است و جور و ستم زیادی به مردم می‌کند.
• خروج شیصبانی
• فرو رفتن بخش غربی مسجد دمشق
• فرو رفتن یکی از روستاهای شام به نام خرشنا در زمین.
• ویرانی بصره
• ویران شدن دیوار مسجد کوفه.
• به‌اهتزاز درآمدن پرچم‌های سیاه از جانب خراسان. این سپاه در منطقه‌ای نزدیک شیراز با سپاه سفیانی خواهد جنگید و اولین شکست را بر آنان تحمیل خواهد کرد. این پرچم‌ها تا زمانی که به بیت‌المقدس برسند، پایین آورده نخواهند شد.
• ظهور مغربی در مصر و حکومت او بر مردم شام.
• فرود ترک‌ها به جزیره.
• ورود رومیان به رمله.
• طلوع ستاره درخشان در سمت مشرق که همچون ماه می‌درخشد سپس دو جانب آن خم گردد که نزدیک شود که آن دو جانب به همدیگر متّصل شوند.
• پدید آمدن سرخی در آسمان که در فضا پراکنده گردد.
• آتشی در طول مشرق، آشکار شود و سه روز یا هفت روز در آسمان باقی بماند.
• آزادی عرب از اسارت و حکومتشان بر شهرها و کشورها.
• بیرون رفتن عرب از تحت نفوذ سلطان عجم (غیرعرب)
• کشتن امیر مصر، توسّط مردم مصر
• ویرانی گسترده در شام و عراق.
• کشمکش سه گروه در شام (اصهب و ابلق و سفیانی)
• به جنبش در آمدن بیرق‌های قیس از مصر.
• آمدن اسب‌هایی از جانب مغرب، تا اینکه در کنار حیره (نزدیک کوفه) بسته شوند.
• برافراشته شدن پرچم‌های سیاه از جانب مشرق به سوی حیره.
• طغیان آب فرات، به طوری که سرازیر کوچه‌های کوفه گردد.
• خروج شصت دروغگو که همه آنان ادّعای پیامبری می‌کنند.
• خروج دوازده نفر از نژاد ابوطالب که همه آنها خلایق را به اطاعت خویش می‌خوانند.
• سوزاندن مردی بلندمقام از شیعیان بنی‌عبّاس بین سرزمین جلولاء (واقع‌در هفت‌فرسخی خانقین) و سرزمین خانقین.
• بستن پلی نزدیک محله کرخ بغداد.
• برخاستن باد سیاهی در بغداد، در آغاز روز.
• زمین‌لرزه شدید در بغداد.
• فرو رفتن بیش‌تر شهر بغداد در زمین بر اثر زمین‌لرزه.
• ترس عمومی که عراق و بغداد را فراگیرد.
• مرگ‌های سریع و عمومی در بغداد.
• کم شدن اموال و انسان‌ها و محصول کشاورزی.

1- بحارالانوار، ج 52، ص 82 .

2- ارشاد مفید، ج 3، ص 347 .

3- بحارالانوار جلد ۱۳ باب ۲۹، ترجمه فارسی با نام مهدی موعود جلد ۲